III Festiwal małych Prapremier

 

TEATR ANIMACJI W POZNANIU

Malina Prześluga

ODLOT

prapremiera | 4 lutego 2017

Nanji, a właściwie Fryderyk (a może jednak Nanji?), to młody biały bocian, który przez zrządzenie losu urodził się nie w Europie, a w Afryce. Jest jedynym białym dzieciakiem wśród afrykańskich czarnych bocianów i przez to wszędzie czuje się obco. Ma tylko jedną prawdziwą przyjaciółkę – zwariowaną Fantu, czarną bocianicę, z którą prześcigając się w zabawach i psotach, zapomina o smutkach. Jednak nadopiekuńcza mama i przepracowany tata Nanjiego boją się o bezpieczeństwo syna i, w ramach kary za nierozsądne wybryki, zabraniają dzieciom się spotykać. Nanji i Fantu postanawiają więc uciec razem do Europy – wyśnionej ojczyzny Nanjiego, w której jego zdaniem wszystko jest lepsze. Ta długa i pełna przygód wędrówka bocianich dzieciaków pozwoli im spojrzeć na siebie i świat z innej perspektywy. Odkryją, że pięknie jest się różnić, że własnego miejsca nie trzeba szukać „gdzieś” lecz „przy kimś”. Sztuka w mądry i lekki sposób opowiada o tolerancji, porusza problemy tożsamości narodowej, etnicznej, uwrażliwia na inność i udowadnia, że kolor skóry to tylko kolor skóry i nic więcej.

koncepcja | reżyseria | lalki | Janni Younge (RPA)
tekst | dramaturgia | Malina Prześluga
muzyka i kierownictwo muzyczne | Michał Łaszewicz
światła | Arek Czapla
asystentka reżysera | Aga Błaszczak | Karolina Dąbrowska
wykonanie lalek i kostiumów | Grzegorz Fijałkowski | Damian KubasiewiczBeata Nowacka | Katarzyna RatićMałgorzata Rekusz | Mariusz Szajbe | Andrzej Tritt | Janni Younge (RPA)| Karolina Dąbrowska

obsada | Marta BertholdJulianna Dorosz |Sylwia Koronczewska-CyrisMarcin ChomickiIgor Fijałkowski | Artur Romański | Marcin Ryl-Krystianowski

czas trwania spektaklu | 75 minut z przerwą

wiek | 7+

 


 

TEATR BAJ POMORSKI

Karolina I. Kaleta

STRACH MA WIELKIE… ZĘBY

prapremiera | 5 marca 2017

 

Główną bohaterką przedstawienia w reżyserii Laury Sonik jest Mysz, która czuje się ignorowana i niedoceniana przez pozostałe zwierzęta z lasu, a wszystko przez jej malutki wzrost. W jej drobnym ciele bije jednak wielkie i mężne serce, dlatego Mysz postanawia zmienić ten stan rzeczy. Dokonuje małej operacji, po której wywraca do góry nogami życie swoje i przyjaciół. Obok Myszy na scenie pojawią się: odważny latający Wiewiór, dobry ziomek Borsuk, ciekawska plotkara Sroka oraz znerwicowana i pedantyczna Sarna… A także tajemniczy gość z Afryki.

Przedstawienie Laury Sonik ,,pachnie jodełką” bowiem elementy scenografii przygotowanej przez Justynę Bernadettę Banasiak pochodzą z prawdziwego lasu! Nie brakuje także domieszki ,,hollolu”, jak powiedziałaby nasza mysia bohaterka… W końcu STRACH MA WIELKIE ZĘBY!

Dramat STRACH MA WIELKIE… ZĘBY został wyróżniony w konkursie SZUKAMY POLSKIEGO SZEKSPIRA. Toruński spektakl jest debiutem młodej utalentowanej autorki – Karoliny I. Kalety – na teatralnej scenie.

 

autor | Karolina I. Kaleta

reżyseria | adaptacja | Laura Sonik

scenografia | Justyna Bernadetta Banasiak

muzyka | Miłosz Markiewicz

ruch sceniczny | Grzegorz Suski

inspicjent | Hanna Grewling

obsada | Dominika Miękus | Krzysztof Parda | Agnieszka Niezgoda | Mirosław Szczepański | Edyta Soboczyńska | Jacek Pysiak

czas trwania spektaklu |65 minut bez przerwy

wiek | 4+

 


 

BIAŁOSTOCKI TEATR LALEK

Marta Guśniowska

STRASZNA PIĄTKA

wg opowieści Wolfa Erlbrucha

prapremiera | 19 czerwca 2016

Misiaczki, Kaczuszki, Króliczki, Szczeniaczki – to pewnie najmilsze zwierzątka na świecie. Bajek o nich było wiele – bo któż nie lubi opowieści o tak puchatych i uroczych stworzonkach? Lecz co z tymi, których los nie obdarzył wdziękiem? Czy nie zasługują na Bajkę o sobie? Według nas zasługują! Dlatego zapraszamy na STRASZNĄ PIĄTKĘ – opowieść o zwierzątkach mniej milusińskich. Ropucha, Szczur, Nietoperz czy też Pająk – z pozoru straszne, z pozoru brzydkie, ale czy na pewno? Pozory często mylą, o czym przekonacie się oglądając tę Bajkę – opowieść o przełamywaniu stereotypów i o tym, że każdy z nas jest na swój sposób piękny – musimy tylko to piękno w sobie odnaleźć.

autor | Marta Guśniowska

reżyseria | Maria Żynel

scenografia | Paweł Matyszewski | Maria Żynel

muzyka | Marcin Nagnajewicz

konsultacje wokalne | Marcin Ozga

inspicjent | Mirosław Janczuk

obsada | Grażyna Kozłowska | Milena Kobylińska (ATB) | Eliza Krasicka | Ewa Żebrowska | Wiesław Czołpiński | Michał Jarmoszuk | Błażej Piotrowski

czas trwania | 75 minut bez przerwy

wiek | 5+

 


 

TEATR MASKA W RZESZOWIE

Tomasz Kaczorowski

TERAZ TU JEST NASZ DOM

na podstawie książki Barbary Gawryluk pod tym samym tytułem

prapremiera | 26 marca 2017

  

Opowiem wam historię swojej – dość niezwykłej – przeprowadzki. Mam na imię Romek i od pewnego czasu mieszkam w Polsce. Kiedy byłem jeszcze dzieckiem i mieszkałem daleko stąd, w rozmowach dorosłych zaczęły pojawiać się nieznane słowa: „wojna”, „bomba”, „ewakuacja”… Któregoś dnia rodzice powiedzieli, że muszę się szybko pakować i że mogę zabrać ze sobą tylko to, co zmieści się do jednego plecaka. W ten sposób znalazłem się u was. Wszystko było tu dla mnie nowe i nieznane: ludzie, język, zwyczaje, a nawet otaczające mnie przedmioty. Z początku było mi ciężko, ale przecież z pomocą rodziny i przyjaciół wszystko można przezwyciężyć.

A Wy? Czy przeprowadzaliście się kiedyś? Przeprowadzka potrafi wprowadzić do naszego życia sporo zamieszania. I nie ma znaczenia, czy przenosimy się tylko na sąsiednią ulicę, do innego miasta czy do innego kraju. Dom zapełniają pudła, pudełka i kartony, w których stopniowo znikają rzeczy, które przed chwilą były na wyciągnięcie ręki. Jednak nie wszystko, co ważne, można włożyć do pudełka. Nie spakujemy przecież kolegi, z którym gramy w piłkę, ulubionego placu zabaw czy mieszkających na sąsiedniej ulicy dziadków. I to jest tak, jakby zostało jedno puste pudełko. To niewypełnione miejsce sprawia, że w drodze do nowego domu towarzyszą nam tęsknota za przyjaciółmi, lęk przed nieznanym i niepewność, czy znajdziemy nowych kolegów. Rozejrzyjcie się wokół siebie. Być może w waszej klasie lub na waszej ulicy zjawią się (albo już są) takie dzieci jak ja. Może martwią się, jak to będzie stanąć przed obcą klasą, czekają na wasz życzliwy gest. Pomyślcie, ile dobrego może zdziałać wtedy jeden przyjazny uśmiech.  Może dzięki temu nie tylko pomożecie komuś poczuć się w nowym miejscu jak we własnym domu, ale także zyskacie przyjaciela na całe życie.

Przedstawienie oparte na książce Barbary Gawryluk, która ukazała się w serii wydawniczej WOJNA DOROSŁYCH – HISTORIE DZIECI, uczy otwartości i tolerancji. W mądry i przystępny sposób opowiada o współczesnej historii. Ukazując wojnę, widzianą oczami dziecka, mówi o problemach z odnalezieniem się w nowej rzeczywistości, poszukiwaniem własnej tożsamości i akceptacji.

Spektakl zrealizowany w ramach Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Młoda Polska przyznanego Annie Retoruk.

scenariusz | Tomasz Kaczorowski

reżyseria | Anna Retoruk

scenografia | Jan Polivka

muzyka | Paweł Sowa

gitara elektryczna | gitara akustyczna | Wojciech Tabak

gitara basowa | Marcin Wójtowicz

realizacja nagrań | miks | mastering | FT Studio Tomasz Wójtowicz

choreografia | Maciej Florek

reżyseria światła | Magdalena Grundwald

asystent reżysera | Ewa Mrówczyńska

asystent scenografa | Marta Ożóg

inspicjent | Ryszard Pączka
realizacja światła | Piotr Pado
realizacja dźwięku | Tomasz Wadowski

zespół techniczny | Grzegorz Glazar | Ariel Pawłowski
pracownia plastyczna | Andrzej Mach | Mariusz Haba | Piotr Karp | Marta Kawa | Zofia Kret | Marta Ożóg | Iwona Walicka | Anna Prędka

obsada | Anna Kukułowicz | Ewa Mrówczyńska | Kamila Olszewska | Kamil Dobrowolski | Jerzy Dowgiałło | Andrzej Piecuch | Jacek Popławski (głos)

czas trwania | 90 minut bez przerwy

wiek | 7+

 


 

TEATR PINOKIO W ŁODZI

Astrid Lindgren

RONJA, CÓRKA ZBÓJNIKA

prapremiera | 27 lutego 2016

RONJA, CÓRKA ZBÓJNIKA to opowieść o miłości silniejszej niż wojna i o dzieciach mądrzejszych od dorosłych. Ronja i Birk – dziewczynka i chłopiec, pochodzący z dwóch walczących ze sobą na śmierć i życie rodów zbójnickich – wbrew rodzicom stają się sobie bardzo bliscy. Para łobuzów buntuje się przeciwko światu dorosłych – rzeczywistości konfliktu, rozbojów i wzajemnej nienawiści.

Astrid Lindgren, kultowa autorka literatury dziecięcej, przedstawia temat w sposób daleki od uproszczeń, zachęcając dzieci do zadawania pytań i myślenia wykraczającego poza schematy. Historia o epickim rozmachu, pełna przygód w lesie zamieszkałym przez dzikie stwory, ma formę zbójeckiej ballady łączącej teatr żywego planu z elementami teatru lalek.

Nauczycielom i ich uczniom, rodzicom i dzieciom RONJA, CÓRKA ZBÓJNIKA dostarczy tematów do rozmowy o postawach i wartościach takich jak uczciwość, wiarygodność, odpowiedzialność, wytrwałość, poczucie własnej wartości, szacunek dla innych ludzi, odróżnianie dobra od zła. Spektakl – podobnie jak i powieść – konfrontuje przeciwstawne pojęcia: przyjaźń i wrogość, miłość i nienawiść, a ponadto uczy przełamywania stereotypów, rozwiązywania konfliktów, poszukiwania konstruktywnych rozwiązań we współdziałaniu i tym, co łączy, a nie dzieli.

adaptacja | Alison Gregory

reżyseria | Karolina Maciejaszek

scenografia | Marika Wojciechowska

muzyka | Piotr Klimek

obsada | Danuta Kołaczek | Małgorzata Krawczenko | Żaneta Małkowska | Hanna Matusiak | Anna Sztuder-Mieszek | Natalia Wieciech | Ewa Wróblewska | Łukasz Batko | Łukasz Bzura | Krzysztof Ciesielski

czas trwania | 1 godzina i 45 minut z przerwą

wieku | 7 – 12

 


 

WROCŁAWSKI TEATR LALEK

Maria Wojtyszko

PIEKŁO-NIEBO

prapremiera | 4 grudnia 2017

PIEKŁO – NIEBO to baśniowe widowisko, którego akcja rozgrywa się między ziemią, niebem i piekłem.

Główna bohaterka, mama siedmioletniego Tadzia – miłośnikom muzyki klubowej znana jako DJ DAJE RADĘ – trafia do nieba. Szybko jednak uznaje, że jej czas na ziemi jeszcze się nie skończył i że za wszelką cenę musi wrócić na ziemię do swojego synka. W trakcie ucieczki z zaświatów poznaje diabła, który chciałby zostać człowiekiem, archanioła, który kiedyś był człowiekiem, oraz własnego tatę, który jest tylko połową człowieka.

Tę, trochę wesołą, a trochę smutną historię opowiada nam Tadzio, który po odejściu mamy schował się w szafie i nie chce z niej wyjść. Wraz z nim przeżywamy stratę i próbujemy się z nią pogodzić.

PIEKŁO – NIEBO to spektakl o miłości i przemianach, które musimy akceptować, żeby żyć pełnią życia. A jednocześnie o kobiecej sile, buncie, niezgodzie na to, co przynosi nam los. I o tym, że matki zawsze DAJĄ RADĘ.

autor tekstu | Maria Wojtyszko

reżyseria | Jakub Krofta

scenografia | Matylda Kotlińska

muzyka | Grzegorz Mazoń

choreografia | Aneta Jankowska

reżyseria świateł | Damian Pawella

projekcje | Jakub Lech

asystent scenografa | Agnieszka Zdonek

obsada | Jolanta Góralczyk | Anna Makowska–Kowalczyk | Agata Kucińska | Marta Kwiek | Patrycja Łacina–Miarka | Edyta Skarżyńska | Grzegorz Borowski | Krzysztof Grębski | Radosław Kasiukiewicz | Marek Koziarczyk | Konrad Kujawski | Tomasz Maśląkowski | Grzegorz Mazoń | Sławomir Przepiórka

czas trwania | 90 minut bez przerwy

wiek | 7+

 


 

TEATR RAMPA W WARSZAWIE

Tomasz Jachimek

DZIEŃ DZIECKA

prapremiera | 17 września 2016

Pan Jan, będąc Ważnym Dyrektorem, nie znajduje czasu dla swojej córki Paulinki. Ba! Rozmawiając ciągle przez swoje telefony, nie zauważa nawet jej obecności. Sądzi przy tym, że dziecko nie powinno mieć o to do niego pretensji, ponieważ samo „to dopiero ma dobrze” – zajmuje się przecież tylko zabawą i szkołą. Czy rzeczywiście tak jest?  Pewnego dnia sam się o tym przekonuje, gdy dziwnym zrządzeniem losu staje się znowu małym Jasiem, który musi iść do szkoły… Przeżywa zwykły dzień dziecka, który zamiast przyjemności i odpoczynku przynosi mu bagaż zapomnianych już dawno obowiązków. Czy to wszystko musi robić jego córka Paulinka i dlatego teraz tak dzielnie go wspiera? Tymczasem Paulinka ma nadzieję, że jej tata lepiej zrozumie świat dziecka i znajdzie kiedyś czas na wspólną partyjkę „Chińczyka”… .

Dzień dziecka zwykle kojarzy się z festynami, kolorowymi  balonami i oczywiście wymarzonymi przez dziecko prezentami, których z niecierpliwością oczekuje. I dobrze. Niekiedy jednak dzieci nie wypatrują drogich podarków. Pragną po prostu części naszego czasu, naszego dnia, tak aby stał się naszym wspólnym „dniem dziecka”.

autor sztuki | teksty piosenek | Tomasz Jachimek
reżyseria | Jerzy Jan Połoński
scenografia | Marika Wojciechowska
muzyka | Marcin Partyka
choreografia | Jarosław Staniek
obsada | Kamila Boruta | Małgorzata Duda-Kozera | Dominika Łakomska | Brygida Turowska | Maciej Gąsiorek | Konrad Marszałek

czas trwania | 60 minut bez przerwy

wiek | 6 – 10 lat

 


 

LALE.TEATR

Tomasz Maśląkowski | Antek Maśląkowski

PROSTA HISTORIA

prapremiera | 18 września 2016

Na początku był Raj: Dom. Ogród. Tata, mama, dziecko.  Świeciło słońce. Szczekał pies. Wszystko działało. Później pojawiła się chmura. Czarna chmura. Gdzieś daleko, nikt tego nie zauważył. Mijał czas. Chmur przybywało i nagle rozpętała się burza. Trzęsienie ziemi. Nastąpiła Zmiana. Wreszcie wszystko zniknęło. Nastało Nic. Pustka. Jak sobie z tym poradzić? Czy na niebie jeszcze kiedyś pojawi się słońce? A na twarzy dziecka – uśmiech?

PROSTA HISTORIA to opowieść, jakich wiele. Trochę smutna, a trochę wesoła. O emocjach, które przychodzą i odchodzą. I o tym, co pozostaje.

Pozbawiony słów spektakl czerpie ze środków teatru formy. Dwóch aktorów, kameralna przestrzeń, lalki i dekoracje à la planchette, muzyka – wszystko to składa się na teatralne laboratorium, w którym dziecko dostaje szanse na oswojenie własnych emocji.

Koprodukcja Fundacji LALE.Teatr i Wrocławskiego Teatru Lalek.

scenariusz | Tomasz Maśląkowski | Antek Maśląkowski

reżyseria | Tomasz Maśląkowski | Radosław Kasiukiewicz

scenografia | Mateusz Stępniak

muzyka | Grzegorz Mazoń

obsada | Tomasz Maśląkowski | Radosław Kasiukiewicz

czas trwania | 45 minut bez przerwy

wiek | 4+

 


 

TEATR LALEK PLECIUGA

Malina Prześluga

WODNA OPOWIEŚĆ

prapremiera | 27 maja 2017

 

W wodnych głębinach rodzą się mała rybka i mała kijanka. Od samego początku spędzają razem każdą chwilę. Ich nierozerwalna przyjaźń wydaje się przypieczętowana przez wodę.
Jednak z upływem czasu coś się zaczyna psuć… Dorastająca Kijanka Tosia ma problemy z przebywaniem stale pod wodą. Rybka Franek czuje się zaniepokojona. A wszyscy wokół powtarzają, że przyjaźń lub nawet miłość ryby i żaby jest w naszym wodnym świecie niemożliwa, nienormalna, niedopuszczalna…
Czy Tosia i Franek mają szansę ocalić łączące ich uczucie? Czy przyjaciele mogą się między sobą różnić i prowadzić odmienne style życia? Czy bliskie relacje są możliwe tylko między tymi, którzy wyglądają, myślą i czują dokładnie tak samo?
Na te i inne pytania odpowiemy sobie, gdy wspólnie zanurzymy się w wodny świat.

autor | Malina Prześluga

reżyseria | Robert Drobniuch

scenografia | Katarzyna Proniewska-Mazurek

muzyka | Jerzy Bielski

choreografia | Karolina Garbacik

reżyseria światła | Prot Jarnuszkiewicz

przygotowanie wokalne | Maja Koterba

zespól muzyczny |

perkusja | Zach McCullough

kontrabas | Paweł Rozmarynowski

gitary | Jerzy Bielski

piano | Michał Martyniuk

flet | Mateusz Prygoń

obsada | Paulina Lenart | Rafał Hajdukiewicz | Maciej Sikorski |Janusz Słomiński | Krzysztof Tarasiuk | Mariola Fajak-Słomińska | Mirosław Kucharski | zespół

czas trwania | 55 minut bez przerwy

wiek | 4+

 


 

PWST W KRAKOWIE / WYDZIAŁ LALKARSKI WE WROCŁAWIU

Piotr Rowicki

ČESKÝ DÍPLOM

premiera | 27 lutego 2017

Český díplom to próba spojrzenia na czechosłowacką historię XX wieku poprzez opowieść o kilku niezwykłych postaciach z jej kultury i polityki. Krótkie historie, ledwie okruchy biografii, pokazują nam czeski świat i jego skomplikowaną historię w różnych, często tragikomicznych barwach.

Owe historie niezwykłych bohaterów – ekscentrycznych artystów, ludzi zmiażdżonych przez system komunistyczny, rewolucjonistów – starają się podważyć stereotyp Czechosłowacji jako sielskiej krainy dobrotliwych ludzi spędzających życie w karczmie, pijących piwo i zagryzających knedlikiem. Przyglądając się czechosłowackiej historii i mentalności, próbując ją zrozumieć, staramy się dostrzec w odbitym zwierciadle naszą kondycję społeczną.

Marta Kubisova – popularna piosenkarka zniszczona przez system, Lida Baarova – aktorka kolaborująca z nazistami, Otokar Svec – nieszczęśliwy autor największego pomnika Stalina w Europie, Jan Palach – polityczny samobójca, płonąca pochodnia, a nawet Blondynka z filmu Miłość blondynki, to tylko niektóre z opisanych postaci z czechosłowackiego świata. A poza tym, to jest dyplom… Ćesky díplom… I to jest najważniejsze… Ahoj!

 

tekst | Piotr Rowicki

reżyseria | opracowanie muzyczne | Piotr Ratajczak

reżyseria formy | Wojciech Brawer

współpraca dramaturgiczna | Joanna Kowalska

dramaturgia ruchu | Arkadiusz Buszko

muzyka | Mateusz Winsław

scenografia i kostiumy | Marianna Lisiecka

asystent reżysera | Hubert Waljewski

obsada | Wiktoria Czubaszek | Anna Gabrysz | Helena Hajkowicz | Agata Jakoniuk | Joanna Kowalska | Monika Stanek | Mikołaj Bańdo | Tomasz Tywoniuk | Kornel Sadowski | Hubert Waljewski

czas trwania | 120 minut

wiek | 16+

 


 

AKADEMIA TEATRALNA IM. A. ZELWEROWICZA W WARSZAWIE, WYDZIAŁ SZTUKI LALKARSKIEJ W BIAŁYMSTOKU

na podstawie tekstów i dramatów| Marzena Sadocha Za chwilę spadnie bomba i Ptaki, które jem | Magdalena Fertacz Trash Story albo sztuka (nie)pamięci  |  Michał Rusinek Zaklęcie na W | Cali Davide Wróg

NAZYWAM SIĘ WOJNA

premiera | 13 czerwca 2016

Magazyn wojennych rekonstrukcji – wspomnień tych, którzy ocaleli i chcą o wojnie mówić – zbiór dziecięcych historii. To pozornie zwykłe historie i równie zwykłe dzieciaki, które wciąż się bawią, często się śmieją, marzą. Tylko pozornie – to dzieci wojny, jej wnuki i prawnuki. Dzieci, którym nozdrza wypełnia zapach prochu strzelniczego, a w uszach dźwięczą odgłosy wysadzanych w powietrze domów.

Nazywam się Wojna. to kolaż ich historii. Spotkamy tu Włodka, małego powstańca warszawskiego, Ursulkę, Niemkę, której tato zginął podczas I Wojny Światowej czy Błękitnego Chłopaka, walczącego na Majdanie w 2015 roku. Łączy ich ciągły lęk o własne jutro i wola walki o przetrwanie. Czy tak być powinno? Czy muszą padać ofiarą rozgrywek dorosłych? Młodzi adepci sztuki lalkarskiej starają się znaleźć odpowiedzi na te pytania, oddając w ręce niepozornej staruszki zadanie zmierzenia się z gorzką historią.

Spektakl studentów IV roku AT, który powstał w ramach przedmiotu Teatr ożywionej formy.

reżyseria | Zespół

opieka pedagogiczna | Jacek Dojlidko | Paula Czarnecka | Karol Smaczny

konsultacje sceniczne | Wiesław Czołpiński

konsultacje scenograficzne | Julia Skuratova

aranżacja muzyczna | Dariusz Chociej

wykonanie lalek | Anna Domalewska

obsada | Anna Domalewska | Rafał Derkacz

czas trwania | 38 minut bez przerwy

wiek | 11+


 

PWST W KRAKOWIE / WYDZIAŁ LALKARSKI WE WROCŁAWIU

DLACZEGO PŁACZECIE

wg Siostrzyczko, bardzo mi ciebie brat Philippe Dorin

premiera | 13 czerwca 2017

Dlaczego płaczecie jest adaptacją daleko odbiegającą znaczeniem od dramatu Philippe Dorina. Bohaterką jest Julia – uwięziona w masce o trzech obliczach. Zamknięcie w maskach nie jest wyłącznie fizyczne – Julia nawet gdy ma taką możliwość nie chce ich opuścić.

Każda z pasożytniczych twarzy jest różna od pozostałych. Sophie – czarująca, wrażliwa, romantyczna i bezgranicznie naiwna piękność; Carole – oschła, praktyczna, despotyczna oraz Elizabeth – skromna, nieśmiała i wycofana. Pytanie skąd one się wzięły? I gdzie w takim razie jest Julia?

Maska, jako coś, co zabiera nam tożsamość, ukrywa nasze emocje i daje w zamian coś sztucznego, wykreowanego, ma ogromny ładunek symboliczny. Ten środek wyrazu jest spójny z językiem tego spektaklu, pomaga przeczytać to co widzimy.

Akcja dzieje się w głowie Julii, stąd brak chronologii. Największe traumy, kompleksy, przeżycia przepracowuje się we własnej głowie – dokładnie ten stan człowieka staramy się uchwycić…

 

reżyseria | Dorota Bator

scenografia | Marianna Lisiecka

muzyka | Aleksandra Kot

obsada | Julia Rzepecka

 

czas | 30 min

wiek | 15+

 

 

Możliwość komentowania jest wyłączona.